English Nederlands Français English Nederlands Français
Kunstenaars
Persoonlijke pagina's
:: Archief
: 2010 : 2009

Dialogen met kunstenaars in residentie

Interview met Luea Ritter
Uitwisselen in tijd en ruimte
:: Verwante onderwerpen
Luea Ritter
:: Interview
Interview met Pierre Rubio
Interview met Julien Bruneau
Interview met Niko Hafkenscheid
Interview met Margherita Isola & Jérôme Porsperger
Interview met Christina Clar
Interview met Emma Lindgren
Interview met Luea Ritter
Interview met Philippe Beloul
Interview met Rémy Héritier (FR)
Interview met Paula Diogo, Alfredo Martins & Carlo
Interview met Rafael Alvarez en Paulo Guerreiro
Interview met Tawny Andersen en Alexandre Le Petit


Wat voor kunst maak je?
Vaak gaat het om kunst gerelateerd aan ruimte, i.e. installaties in en met de ruimte. Ik heb wel een duidelijk doel nodig binnen die ruimte. Ik heb ook veel voeling met geluid, maar dat werk staat nog niet zo ver als het werk met de ruimte. En wanneer ik spreek over geluid gaat het natuurlijk over geluid in relatie met ruimte of met een lichaam. Een lichaam staat gelijk aan menselijke ruimte, lichaamsruimte of een ander soort lichaam.

Wanneer ben je begonnen? Was er een reden?
Officieel ben ik begonnen toen ik 19 was. Op mijn 21e koos ik voor artistieke studies. Eigenlijk ging het allemaal erg vlot. Ik kan niet echt zeggen wanneer ik exact begonnen ben. Het kwam per ongeluk; ik was als kind niet bezig met kunst alsof daar mijn carrière lag. Ik weet niet wanneer het begon. Al was ik wel als kind al bezig met onderzoek. Samen met mijn broer maakte ik een laboratorium. Ik analyseerde natuurlijke materialen. Later begon ik mij te interesseren voor archeologie. Het fijne aan kunst is dat ik verschillende dingen met een gelijkaardig onderzoekskarakter kan combineren. Ik voel me graag vrij. Ik zie mezelf als een breister. Ik combineer graag verschillende elementen.
Daarnaast is er kunst en genezing, maar geen kunsttherapie. Ik ben erg geïnteresseerd in wetenschappelijk onderzoek en geef dat een plaats binnen de kunst.

Waarom heeft dat waarde denk je?
In deze eeuw is er een verschuiving van perspectief van detailperceptie naar connectieperceptie. Er is een zekere tendens naar het doorbreken van grenzen, naar het aanwenden van verschillende talen om dingen te bekijken. Ik verlang naar de mogelijkheid om in verschillende lagen te leven op hetzelfde moment en me daarvan ook bewust te zijn. Wetenschap onderzoekt vaak met een erg specifiek doel. In kunst kunnen meerdere perspectieven samenkomen.

Denk je dat het positief is om zo algemeen te zijn?
Je moet oppassen dat je je doel of objectief niet uit het oog verliest. Je mag de diepgang in zaken niet verliezen, maar je kan winnen in perspectieven en complexiteit.

Momenteel bevinden we ons in een zoekende periode in kunst. Op dit moment weet ik niet waar kunst naartoe gaat en ik weet evenmin waar ik zelf heen ga. Ik moet gewoon doen. Ik stel mezelf veel vragen zoals: is dit kunst of niet? Hoort dit in een museum of niet? Kan ik kunst maken of niet? Waar begint het, waar eindigt het? Ik moet al die vragen nog verkennen en mag me niet laten hinderen door ‘mind control’. Nu voelt het erg rationeel aan, gestuurd door het hoofd. Ik mis het plezier in mezelf. Kan “schoonheid” positief zijn? Volstaat het als kunstvorm?

Wat is jouw methodologie?
Daarnaar ben ik nog op zoek, maar ik werk zeker met boeken, de bibliotheek en het internet. Ik schrijf ook veel. Papier, potlood en foto's zijn erg belangrijk. Ook informatie verzamelen en verbanden leggen tussen benaderingen. Op de muur teksten en foto's, het in kaart brengen van mijn brein. Schetsen maken van wat ik denk.

Heb je een dagelijkse routine, fysiek of andere?
Vanmorgen ben ik opnieuw beginnen schrijven. Een tijd geleden had ik een routine en ik begon opnieuw na de explosie van gisterenavond. Door het voorbije half jaar in les Bains (rationeel) te werken, voelde ik dat ik de kunst(zinnige manier van doen) kwijtspeelde. Ik volg een modecursus in Antwerpen om meer te kunnen en om bezig te zijn. Ik noem het mijn kind - dit artistieke ding - om meer vanuit het hart te leven. De manier waarop je dingen verbindt. Het is altijd gelinkt met spirituele processen maar niet esoterisch. Kunst is een uitdaging. Ik moet het echt doen, maar tegelijkertijd ben ik bang en verstop ik me; ik ben goed in het verbinden van informatie. Een goede atmosfeer creëren maar om dan in het materiaal te duiken, dat is moeilijk. Ik moet mezelf openen. Ik moet het doen, anders geraak ik gefrustreerd.

Welke van je werken vind je relevant?
Het slaapproject met Vincent dat nog niet afgewerkt is. Een aantal jaar geleden maakte ik een video/geluidsinstallatie. 5 video’s en 5 geluiden, verschillende delen van mijn lichaam en ik. Lichaamsdelen geprojecteerd op de muren, het plafond en de vloer, alle lichaamsdelen bewegen, er klinken verschillende ritmes en geluiden, de kwaliteit uit elk deel puren, proberen de ruimte te laten bewegen. Dat was het basisidee. Ik ging niet ver genoeg. Ook op gebied van geluid is er nog werk aan. De beelden waren sterker dan het geluid.
Een ander onafgewerkt werk is een jurk in A-vorm doorweven met metalen draden. Het idee is om bewegingen in het materiaal van de jurk te krijgen tijdens het dansen. Die bewegingen creëren die de sporen van dans zijn die vervangen worden door de volgende bewegingen.

Welke ideeën waren de basis voor het slaapproject?
De hamvraag is waarom we slapen, waarom we ergens anders heen moeten gaan om te kunnen omgaan met deze wereld. Als je een aantal dagen niet slaapt maar enkel rust, dan zal je fysieke problemen krijgen maar ook je geest zal erg verward zijn. Een deel van ons lichaam heeft slaap nodig. Waar komen we vandaan? Komen we uit een droom en moeten we dan terugkomen om onze batterijen op te laden? Mochten we de waarheid kennen over dromen, dan zouden we dichter bij de betekenis van ons leven staan.

Kan je realiteit definiëren? Wat is waarheid?
Het gaat samen. Wat ik echt noem is datgene wat ik kan aanraken, fysiek kan voelen. Waarheid is meer verbonden met geloof, verbeelding. Ik denk niet dat er slechts één waarheid is.

Ben je geïnteresseerd in het concept waarheid?
Ja, voor mezelf wel, niet voor de hele samenleving. Om gemotiveerd te blijven moet wat ik maak, wat ik voel en wat ik doe zinvol zijn voor mij. Ik ben niet geïnteresseerd in het concept van de absolute waarheid. Het is belangrijk voor mij om verder te werken aan wat ik wil bereiken.

Met welke artiesten voel je je verbonden? Visuele kunstenaars?
John Cage. Ik werk eigenlijk niet met namen, meer met stijlen. Vaak zijn het mensen die met materialen werken. Natuurlijke materialen. Koopjes ook. Mensen die op een soort fysieke poëtische manier werken. Werken die een zachte en duidelijke boodschap brengen en niet op een provocatieve manier. Ik hou ervan dat de confrontatie langs de zijdeur binnensluipt.
Kim Soya. Zij komt uit Korea en maakt video's. Ze zit in verschillende steden over de hele wereld, waar ze blijft zitten en je ziet mensen passeren. Of ze staat een hele dag op een steen en je ziet de dag voorbijgaan.
Abramowicz’s werk boeit me ook. Niet zozeer de pijnlijke acts, maar wel de wandeling over de Chinese muur. Het werken met tijd.

Wat inspireert je?
Kunst, filosofie en critici. David Boom bijvoorbeeld. Hij is dokter. Sloterdijk. De natuur. Stilte. Spiritualiteit, al vind ik het altijd zo gevaarlijk dit woord te gebruiken. Ja, dat meen ik. Praten met mensen is ook inspirerend. Musea bezoeken en tentoonstellingen bezichtigen niet echt. Energie. Energiesystemen.

Is je werk politiek geladen?
Niet direct of overduidelijk. Indirect misschien wel. Ik ben niet het soort artiest dat duidelijke statements maakt. Ook niet als de drijfveer een problematische situatie is. Ik kan niet zeggen dat ik een politiek kunstenaar ben.

Wat voor kunstenaar ben je dan wel? Wat breng je voort?
Bewustzijn. Onze samenleving is er een van 'rush rush rush', constant haasten. We krijgen niet vaak de kans om gewoon hier en nu te zijn. Tegelijkertijd omgeven door impulsen. We hebben voor bijna niets tijd. Ik wil dat het publiek deel uitmaakt van de voorstelling, dat het betrokken is. Dat ze zich bewust zijn van wat ze zien en doen. Op die manier ben ik misschien dus toch politiek. Ik zou meer verbonden zijn met genezen en lichaamsgeoriënteerde groepen. Ik ben niet geïnteresseerd in de overheid voor mijn manier van kunst maken, maar wel in de individuele manier van leven, een globale manier van zijn. Gewoon het moment grijpen voor een tijdje. Ik spreek meer een individu aan dan een groep, een systeem of een overheid. Voor mij is het belangrijk dat ik provoceer maar geen oplossingen aanreik, enkel manieren om om te gaan met wat ik voorstel. Mogelijkheden aanbieden in plaats van oordelen. De toeschouwers kunnen naar huis gaan en nadenken over hun eigen antwoorden.

Ben je momenteel bezig aan een werk?
Ik ben net herbegonnen. Er is het slaapproject. Een ander werk... gaat over ... biologisch... over cellen, de eerste vorm van leven (Lebewesen), de dingen op aarde...evolutie...de oorsprong van het leven... Vertrekkend vanuit een biologisch niveau, waarschijnlijk komt de filosofie later...wezens. Het is echt nog maar het allerprilste begin, dus... En dan is er nog een geluidsproject onder water.

Werk je vaak samen met andere artiesten?
Ja, al deze projecten gebeuren in samenwerking met anderen.

Voor de modecursus in Antwerpen werk ik voornamelijk alleen. Ik werk aan huiden rond het lichaam en dat doe ik alleen. Aan de ene kant heb ik samenwerking nodig, omdat dat me inspireert of stimuleert om verder te gaan en niet overmand te worden door twijfels en een overdaad aan reflectie. Anderzijds voel ik de nood om duidelijk uit te zoeken wat mijn motivatie is. Een soort van herpositioneren om mezelf niet vast te zetten. Het is belangrijk flexibel te worden om te kunnen evolueren. Hoewel ik denk dat ik erg warrig ben, had ik een paar jaar geleden een duidelijke visie op de reden voor mijn kunst. Ik vind het bijzonder belangrijk om dat innerlijke vuur terug te vinden om opnieuw te beginnen. Samenwerken met anderen en tijd voor mezelf om uit te zoeken voor wie en hoe ik een medium moet zijn.

Ben je ambitieus?
Ja, maar momenteel ben ik een beetje verward. Ik denk dat ik hard ben voor mezelf. Ik wil perfect zijn. Dat is niet echt een gezonde ambitie. Ik moet een manier vinden om dat positief te gebruiken en niet destructief. Wat ik doe is nooit goed! Ik zou altijd...

Is Bains::Connective een deel van deze problematiek?
Ja. Ik merk de uitdaging om de dingen waarover ik het had in praktijk te brengen, zoals de verschillende activiteiten. Het feit dat ik tegelijkertijd een coördinator en een artiest ben is erg confronterend voor me door beide manieren van leven en van ideeën waar te maken; hoe je je verhoudt ten opzichte van andere mensen. Het is een zwembad, een platform van confrontatie. Het plaats dingen in...relativiteit, soms is dat positief, soms is het erg moeilijk.
Ik heb mijn wereld, mijn verbeelding, mijn benaderingen, mijn motivatie en hier word ik geconfronteerd met andere werelden en mensen en dat relativeert mijn enthousiasme, mijn overtuiging, hoe zeg je dat, mijn bezorgdheid over manieren om om te gaan met de wereld, de samenleving en alle andere onzichtbare niveaus. Er was en er is nog steeds een bijzonder sterke visie. Maar hoe kan je daar dagelijks mee omgaan? Hoe leef je volgens een visie? Dat is een goede oefening.

Ik vind wat je net zei erg politiek.
Je zoekt naar andere manieren om kunst en andere dingen te verbinden. De kunst van het leven volgens een visie!

Les bains is een goed voorbeeld om je verbonden te voelen met een metastructuur. Wanneer dat in de dagelijkse praktijk terechtkomt, wordt het erg saai en moeilijk om na te volgen. Hoe kan je in de nood blijven om dingen te doen... ik bedoel... om je motivatie voor dingen te voeden. Een mooi voorbeeld van het samenbrengen van lagen. We verliezen de diepere motivatie om dingen te doen...hoe verbind je die met niveaus in dezelfde situatie? Hoe kan je tegelijkertijd idealistisch en pragmatisch zijn?

Heb je enig idee hoe dat kan?
Duidelijke tijdsindelingen van de dag maken. De ochtend is pragmatisch en hoe kan ik ... ruimte voor een vrije geest...hoewel de ochtend goed is om ideeën te ontwikkelen, te studeren...enz...
Misschien de week indelen in tijd. Bubbels creëren.
Dat heeft veel te maken met ademen, niet overdonderd worden, kwetsbaar en open-minded blijven.

Is er nog iets dat je wil vertellen?
Ja, over werk. Ik heb een zekere bevestiging nodig van andere mensen. Ik moet voelen dat ik deel uitmaak van een groep of een richting. Dat ik hetzelfde denk als andere mensen.

Voel je je een deel van het circuit?
Deels. Ik voel me ook alleen. Ik denk dat dit meer in het algemeen is; er zijn mensen waarmee ik me verbonden voel in hun kijk op de wereld. In mijn gebied zijn ze verspreid over de hele wereld, maar tegelijkertijd zijn ze zo ver weg; we kunnen niet onmiddellijk uitwisselen in tijd en ruimte.
Ik voel me een deel van een cirkel die bestaat uit verscheidene cirkels.

Kan je ons wat vertellen over je achtergrond?
Ik heb een universitaire kunstopleiding gevolgd en een cranio-sacrale therapie. Ik ben geïnteresseerd in alternatieve geneeskunde en ook in shamanisme. Ik wil de samenleving aan den lijve ondervinden, een klein dorp en economische vraagstukken in activiteit. Hoe gebruik je de bronnen van de aarde?

Wat ben je momenteel aan het lezen?
Ik lees Sloterdijk: “Spheres I” en Eckart Tolles “A new earth. Awakening to your life’s purpose” . Dit boek gaat over het feit dat we zelfdestructief zijn in onze evolutie. Hoe veranderen we dat? Hoe is het ego opgebouwd? Welke fases kent het ego: zoals zowel slachtoffer en dader in jezelf hebben; de pijn van het lichaam; hoe jezelf niet opnieuw te traumatiseren. Hoe kom je uit die vicieuze cirkel? Je daar meer bewust van worden.
Het behandelt bewustzijn en niet te emotioneel betrokken raken. Je overgeven. Hoe stel je jezelf open voor transformatie? Ik lees vaak meerdere boeken tegelijk!

Welk boek wil je schenken aan Bains::Connective?
“Art Meets Science and Spirituality in a Changing Economy”.

In september 1990 werd een internationaal symposium gehouden in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Er was een inleiding en discussie, voorgezeten door conceptuele visuele artiesten zoals Lawrence Weiner, Marina Abramovic en Tom Puckey, vertegenwoordigers van de wetenschap zoals de fysicus David Bohm en de bioloog Rupert Sheldrake, verscheidene economen zoals Stanislav Menshikov, J.-M. Léveque, H.J. Witteveen en de spirituele leider moeder Tessa Bielecki, Raimon Panikkar en de Dalai Lama.
De visuele artiesten werkten per twee aan een combinatieproject dat later gepresenteerd werd. Elke deelnemer aan het symposium gaf een korte introductie over zijn onderzoeksveld en zijn mening, gevolgd door een interview waarin de relaties met de andere velden in detail bekeken werden.
Kunst-wetenschap-religie-economie. De teksten in dit boek zijn verkenningen van de feitelijke intellectuele en spirituele grenzen, op zoek naar nieuwe syntheses.



J.H. Breeschoten.
20 12 2006
28 06 2007

:: Zoeken
::