English Nederlands Français English Nederlands Français
Kunstenaars
Persoonlijke pagina's

Danser, choreograaf

Residentie in BC - phréatiques
In residentie in BC in juni 2010 met het project 'phréatiques':
:: Artikel
Briefwisseling met Alix de Morant
Curriculum Julien Bruneau
Residentie in B::C - Seconde main
Residentie in BC - phréatiques


“phréatiques” is een tijdelijk onderzoekslaboratorium rond collectieve creatie, dat benaderd wordt via drie disciplines: dans, tekenen en filosofisch denken.

In een eerste fase van het onderzoek raakt de groep vertrouwd met bestaande methodes, via praktijk, reflectie en discussie:

Tuning Score, een choreografische compositiemethode gecreëerd door de Amerikaanse kunstenares Lisa Nelson, die gekenmerkt wordt door het gebruik van een vocale roep, waarmee elke danser de hele groep kan beïnvloeden.
een benadering rond tekenen, uitgewerkt door Julien Bruneau, die vertrekt vanuit het idee dat tekenen het resultaat is van een fysieke betrokkenheid. Elke tekening is een getuigenis van heterogene acties, voortgebracht door verschillende deelnemers.
een denkmethode, dat enkele jaren geleden ontwikkeld werd door een groep denkers, verbonden aan het Instituut voor Wijsbegeerte van de ULB. Via twee rakelings gekozen filosofische uitspraken ontwikkelt men een collectief denken, waartoe elke indivuele deelnemer nooit afzonderlijk was gekomen.

In de tweede fase van het onderzoek worden deze tools aan elkaar gekoppeld, door ze te vermengen, te wijzigen en ze te bewerken ... De experimenten hebben met elkaar gemeen dat ze allen de notie 'collectief' onderzoeken vanuit een specifieke invalshoek: het onderzoek is vooral gericht op de 'emergente eigenschappen' van het collectief. Of anders gezegd: op datgene wat enkele bestaat omwille van het geheel, en als dusdanig niet zou bestaan indien de delen geïsoleerd worden van elkaar.


Hoe spelen individuele verschillen in de realisatie van het 'collectieve'? Hoe deelnemen aan het gemeenschappelijke, dat noot gelijk is aan wat een individu verlangt? Hoe alsnog de specifieke mogelijkheden ervan erkennen en werken aan een zo'n rijk mogelijke ontwikkeling ervan?

Praktisch: iedere deelnemer wordt uitgenodigd om mogelijke situaties waartoe hij/zij bijdraagt te implementeren, maar zonder tussen te komen in de evolutie ervan. Idealiter betekent dit dat niemand afzonderlijk beslist. Het zelforganiserend systeem (het collectieve) bepaalt wat de compositie wordt.
Een dergelijk proces vereist dat de deelnemer in zichzelf een heterogene veelheid van impulsen vinden, om vervolgens te kunnen deelnemen aan een verscheidenheid aan richtingen.

Dit onderzoek richt zich op de paradox van een individu die zichzelf meer onderscheidt en uniek is, als hij zich niet langer identificeert met wat hij/zij produceert maar zijn aandacht uitsluitend gaat naar de ontwikkeling van de algehele situatie.

«Nappes phréatiques» is Frans voor grondwater, water uit de ondergrond dat putten en drinkwaterbronnen voedt. Deze metafoor verwijst zowel naar het opwekken van de interioriteit bij artiesten en toeschouwers, gestimuleerd door zulk een onderzoek, als naar een collectieve gemeenschappelijke bron, die niet rechtstreeks geuit wordt, maar die elkeen voedt.

Concept van het project + begeleider «grondwatertekening»: Julien Bruneau
Begeleider «Tuning Score» : Anouk Llaurens
Begeleider «collectief denken» + theoretische toelichting: Jonathan Philippe

Deelnemers: Sonia Si Ahmed, Jonathan Philippe, Laure Myers, Anouk Llaurens, Nada Gambier, Maya Dalinsky, Julien Bruneau.

Externe geasten van de laboratoria rond «collectief denken»: Armand Van den Hamer, Coralie Stalberg, Lisa Reinheimer, Jeroen Peeters, Jeremy Damian.
07 02 2011

:: Zoeken
::